Ζόρια vs αντοχές

Μετά από κάθε καινούργιο στραπάτσο έρχονται ακριβώς οι ίδιες σκέψεις, τα ίδια συναισθήματα, οι ίδιες αντιδράσεις... αμηχανία... απογοήτευση... φόβος... όχι για το τέλος αλλά για την ακριβώς επόμενη μέρα.

Είναι κι αυτό που πρέπει συνέχεια  να προσπαθείς, να παλεύεις, να επιμένεις, να υπομένεις...

Και τα κάνεις όλα όσα πρέπει, όπως πρέπει... αλλά...

Κι ύστερα πρέπει να ειπωθεί η νέα πραγματικότητα, για άλλη μια φορά,  με σταθερή και ήρεμη φωνή παρόλη τη θύελλα του "ΓΙΑΤΙ;" που σου ξεσκίζει τα μέσα σου...

Και με λέξεις που πρέπει να ξεστομίζονται προσεκτικά και με φειδώ για να δείξουν τη νέα διάσταση που παίρνει πια η αλήθεια, χωρίς να έχουν την πολυτέλεια να εξηγήσουν ή να υποσχεθούν... μια διάσταση που μέσα μας είναι ήδη γνωστή και που για προφανείς λόγους αναμένεται, αλλά δεν είναι εύκολα αποδεκτή. 
Και δικαιολογημένα αφού έκανες ό,τι έπρεπε.

Το θηρίο σήκωσε για άλλη μια φορά κεφάλι. Και πάλι κι αυτή τη φορά τα όπλα κατάφεραν ως ένα σημείο να το καταστείλουν αλλά όχι να το εξουδετερώσουν... Ξεκινάς με προϋποθέσεις, συνεχίζεις με αυτές, τα πρώτα αποτελέσματα σε καθοδηγούν και σου δείχνουν ότι βρίσκεσαι στο σωστό μονοπάτι, ώσπου τελικά "φτάνεις  στη βρύση αλλά δεν πίνεις νερό"...

Αναρωτιέσαι, θυμώνεις, λυπάσαι, απογοητεύεσαι...

Μια επιλογη υπάρχει. Μαζεύεις μυαλά, κουράγια, δυνάμεις και συνεχίζεις.