(Επαν)εκκίνηση

Τα πάντα είναι μια συνεχής πάλη. Ένας αγώνας μακροχρόνιος, άδικος και άνισος. Παρόλαυτα η μάχη συνεχίζεται, θέλοντας και μη. Εδώ κολλάει καιρό τώρα το "σκάσε και κολύμπα" για να δηλώσει τη σκληρή προσπάθεια που χρειάζεται να κάνει κάποιος για να φτάσει στο στόχο του και να μην εγκαταλείψει την προσπάθεια αν και μεγαλύτερη των δυνάμεων. 

Στόχος... μεγάλη ιστορία και μάλλον άλλο... ανέκδοτο. Μικρός και ταυτόχρονα μεγαλεπήβολος. Έτσι πάνε αυτά.

Στην παρούσα φάση μικρές νίκες = μεγάλες χαρές. Οι "απαιτήσεις" έχουν αλλάξει καιρό τώρα. Ένα καφεδάκι στη βεράντα με ψιλή κουβεντούλα είναι κατάκτηση.

Όπως κατάκτηση μπορεί να είναι η αυτοεξυπηρέτηση ή ακόμα και η θρέψη... Θρέψη. Αλλοτινή χαλαρή επιλογή, στερνή επιτακτική ανάγκη που με δυσκολία καλύπτεται και αν. Τα πάντα είναι αγώνας.

Άλλη μια νέα πορεία χαράσσεται μεσ΄ τον κυκεώνα. Νέο "όπλο" στον ορίζοντα... υπάρχουν ακόμα σημαντικό αυτό. Κάθε αλλαγή που φαίνεται να είναι σημείο (επαν)εκκίνησης, δίνει νέα αισιόδοξα ερεθίσματα και μηνύματα στο μέτρο του εφικτού. Προετοιμασία για την πρώτη γραμμή του πυρός και πάλι κρατώντας με στεγανά όλες τις δυνάμεις και τις αντοχές που έχουν απομείνει απόθεμα. 

Τι μου ΄ρθε τώρα... τέσπα!

Ζόρια vs αντοχές

Μετά από κάθε καινούργιο στραπάτσο έρχονται ακριβώς οι ίδιες σκέψεις, τα ίδια συναισθήματα, οι ίδιες αντιδράσεις... αμηχανία... απογοήτευση... φόβος... όχι για το τέλος αλλά για την ακριβώς επόμενη μέρα.

Είναι κι αυτό που πρέπει συνέχεια  να προσπαθείς, να παλεύεις, να επιμένεις, να υπομένεις...

Και τα κάνεις όλα όσα πρέπει, όπως πρέπει... αλλά...

Κι ύστερα πρέπει να ειπωθεί η νέα πραγματικότητα, για άλλη μια φορά,  με σταθερή και ήρεμη φωνή παρόλη τη θύελλα του "ΓΙΑΤΙ;" που σου ξεσκίζει τα μέσα σου...

Και με λέξεις που πρέπει να ξεστομίζονται προσεκτικά και με φειδώ για να δείξουν τη νέα διάσταση που παίρνει πια η αλήθεια, χωρίς να έχουν την πολυτέλεια να εξηγήσουν ή να υποσχεθούν... μια διάσταση που μέσα μας είναι ήδη γνωστή και που για προφανείς λόγους αναμένεται, αλλά δεν είναι εύκολα αποδεκτή. 
Και δικαιολογημένα αφού έκανες ό,τι έπρεπε.

Το θηρίο σήκωσε για άλλη μια φορά κεφάλι. Και πάλι κι αυτή τη φορά τα όπλα κατάφεραν ως ένα σημείο να το καταστείλουν αλλά όχι να το εξουδετερώσουν... Ξεκινάς με προϋποθέσεις, συνεχίζεις με αυτές, τα πρώτα αποτελέσματα σε καθοδηγούν και σου δείχνουν ότι βρίσκεσαι στο σωστό μονοπάτι, ώσπου τελικά "φτάνεις  στη βρύση αλλά δεν πίνεις νερό"...

Αναρωτιέσαι, θυμώνεις, λυπάσαι, απογοητεύεσαι...

Μια επιλογη υπάρχει. Μαζεύεις μυαλά, κουράγια, δυνάμεις και συνεχίζεις.